Segovia Su Kemeri

Milattan sonra birinci yüzyılın sonlarında, Segovia yakınlarındaki şantiyede çalışan Romalı ustalar, dağlardan getirilen devasa granit blokları şekillendirirken alışılmadık bir kurala uyuyorlardı: Hiçbir yapıştırıcı malzeme kullanılmayacaktı. Ne kireç harcı, ne çimento, ne de killi toprak. Yaklaşık 25.000 adet koyu gri granit blok, sadece birbirinin üzerine tam olarak oturacak şekilde kesildi. Gücünü kimyasal bir bağdan değil, tamamen yerçekiminden, blokların kendi ağırlığından ve kusursuz taş işçiliğinden alan bu devasa su kemeri, o günden beri yaklaşık iki bin yıldır Segovia şehrinin ortasında dimdik ayakta duruyor.

Guadarrama Dağları'ndan çıkan soğuk su kaynaklarını yaklaşık 15 kilometre ötedeki şehre taşımak için inşa edilen bu su kemeri, Roma İmparatorluğu'nun pratik mühendislik dehasının en saf örneklerinden biridir.

Şeytanın Uykusuz Gecesi

Kemerin inşası o kadar mucizevi görünüyordu ki, ortaçağda yerel halk bunun insan eliyle yapılmış olamayacağına karar verdi ve ortaya ünlü bir efsane çıktı. Efsaneye göre, her gün tepedeki dik yoldan şehre su taşımaktan yorulan genç bir kız, ruhunu şeytana satmaya karar verir. Şeytanla bir anlaşma yapar: Eğer gün doğmadan önce şehre su getirecek bir yapı inşa ederse, şeytan kızın ruhunu alacaktır.

Şeytan gece boyunca fırtınalar estirerek taşları üst üste yığmaya başlar. Ancak genç kız pişman olup sabaha kadar Meryem Ana'ya dua eder. Güneşin ilk ışıkları ufukta göründüğünde, şeytanın son taşı koymasına ramak kalmıştır; horoz öter ve anlaşma bozulur. Şeytanın eksik bıraktığı o son taş deliği, kemerlerin üzerinde duran koruyucu niş olarak açıklanır. Kızın ruhu kurtulur ve şehir suya kavuşur.

İki Bin Yıllık Kesintisiz Hizmet

Kemerlerin en yüksek yeri, kentin modern meydanı Plaza del Azoguejo'nun üzerinden geçtiği noktadır. Burada yükseklik 28,5 metreye ulaşır ve yapı çift katlı kemer sistemiyle desteklenir. Alt kattaki kemerler üsttekilerden daha geniş tasarlanarak ağırlık dengelenmiştir.

Tarih boyunca bu kemerler sadece su taşımakla kalmadı, kentin savunma duvarlarının da bir parçası oldu. 11. yüzyılda Mağribi kuşatması sırasında kemerlerin 36 kemeri yıkıldı. Segovia'yı geri alan Kastilya Krallığı, yıkılan taşları aslına uygun olarak yeniden birleştirdi. Yapı, 20. yüzyılın ortalarına kadar şehre aktif olarak su taşımaya devam etti; yani iki bin yıl boyunca kesintisiz hizmet verdi.

Su kemerinin en üst katında, en yüksek kemerlerin ortasında bir niş yer alır. Antik dönemde bu nişte kentin koruyucusu kabul edilen Herkül heykeli bulunuyordu. Hristiyanlık döneminde ise bu heykel indirilerek yerine Segovia'nın koruyucusu olan "Virgen de la Fuencisla" (Meryem Ana) ve Aziz Stephen heykelleri yerleştirildi. Şeytan efsanesindeki "eksik taş" işte bu heykellerin yerleştirildiği yerdir.

Bugün

Segovia Su Kemeri, 1985 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne dahil edilmiştir. Ancak modern çağ, kemere iki bin yıllık savaşlardan ve depremlerden daha fazla zarar verdi. Kemerlerin hemen altından geçen yoğun araç trafiğinin yarattığı egzoz dumanı, granit taşların gözeneklerine yerleşerek aşınmayı hızlandırdı ve taşların rengini siyaha dönüştürdü. Ayrıca trafik titreşimleri harçsız duran taşların mikro düzeyde kaymasına sebep oluyordu.

1992 yılında alınan kararla kemerin altındaki meydan tamamen araç trafiğine kapatıldı ve kapsamlı bir restorasyon yapıldı. Bugün de jeologlar ve mühendisler, lazer tarayıcılarla harçsız blokların milimetrik hareketlerini izlemekte ve taşların arasına giren yabani bitkileri temizlemektedir. Segovia Su Kemeri, harçsız ve çimentosuz da olsa, doğa kanunlarıyla mükemmel bir uyum yakalayan yapıların zamanın kendisini bile yenebileceğinin en somut kanıtıdır.